anhauen
transitives Verb
(umgangsprachlich)
| 1. | [stoßen]
sich (D) etw an etw anhauen sbattere qc contro qc |
| 2. | [anschnorren]
jn um etw anhauen scroccare qc a qn |
DEUTSCH
ITALIENISCH
ITALIENISCH
DEUTSCH| 1. | [stoßen]
sich (D) etw an etw anhauen sbattere qc contro qc |
| 2. | [anschnorren]
jn um etw anhauen scroccare qc a qn |
Associez un verbe à l'image.
