despuntar
verbo transitivo Conjugación
die Spitze abbrechen
despuntar
verbo intransitivo Conjugación
| 1. | [planta] knospen |
| 2. | (figurado) [persona] Conjugación herausragen |
| 3. | [día] Conjugación anbrechen |
ESPAÑOL
ALEMÁN
ALEMÁN
ESPAÑOL| 1. | [planta] knospen |
| 2. | (figurado) [persona] Conjugación herausragen |
| 3. | [día] Conjugación anbrechen |
Complétez la séquence avec la forme conjuguée à l'imparfait à la personne indiquée.
(A mí, gustar) … ir a la piscina.